prof.dr.ir. FT (Florian) Muijres

Insecten, vogels en vleermuizen beschikken over uitzonderlijke vliegcapaciteiten. Vooral in wendbaarheid en robuustheid overtreffen natuurlijke vliegers nog altijd door mensen gemaakte vliegende robots. Deze observatie intrigeerde Florian Muijres tijdens zijn opleiding tot luchtvaart- en ruimtevaartingenieur aan de TU Delft. Zij motiveerde hem om de principes achter natuurlijke vlucht te onderzoeken en zich te specialiseren in de biomechanica, aerodynamica en besturing van vliegende dieren.

Tijdens zijn promotieonderzoek aan de Lund Universiteit onderzocht Muijres de aerodynamica van vogel- en vleermuisvlucht (zie publicatie). Vervolgens bestudeerde hij in het Dickinson Lab aan de University of Washington de aerodynamica en besturing van snelle vluchtmanoeuvres bij fruitvliegen (zie video en publicatie). Dit vormde de basis voor zijn huidige onderzoeksprogramma naar de integratie van sensorische informatie, vleugelslagaansturing, lichaamsdynamica en aerodynamische krachtproductie.

Als hoogleraar en leerstoelhouder Experimentele Zoölogie leidt professor Muijres een interdisciplinair team dat biologie, fysica, engineering en ecologie verbindt. Het onderzoek is verankerd in de evolutionaire en ontwikkelingsbiologie en richt zich op de functionele biologie van bewegende dieren.

Binnen de groep leidt Muijres het onderzoeksprogramma naar insectenvlucht. Zijn team onderzoekt hoe insecten hun snelle vleugelslagbewegingen gebruiken om in de lucht te blijven en complexe manoeuvres uit te voeren. Hiervoor combineren de onderzoekers vrijevluchtexperimenten, hogesnelheidsvideografie, driedimensionale bewegingsreconstructie en luchtstromingssimulaties. Door deze aanpak vergelijkend toe te passen op verschillende soorten, onderzoeken zij ook de ecologie en evolutie van insectenvlucht, onder meer bij Morpho-vlinders en Diptera.

Het onderzoeksprogramma omvat zowel fundamentele modelstudies als onderzoek aan insecten met grote maatschappelijke en ecologische relevantie, waaronder malariamuggen en bestuivende hommels. Samen met onderzoekers uit de robotica vertaalt het team principes uit natuurlijke vlucht naar bio-geïnspireerde robots, die vervolgens helpen deze principes beter te begrijpen (vleugelslagrobot; bijen-geïnspireerde navigatie). Zo verbindt het team fundamentele vragen over natuurlijke vlucht met toepassingen in vectorbiologie, bestuiving en bio-geïnspireerde autonome vliegsystemen.

• The Royal Society (1-5-2025/1-5-2027)