Ga naar de inhoud

Sinderhoeve

Een onderzoeker hanteert een wetenschappelijk apparaat op het water

Goed om te weten

In het kort
  • Faciliteert aquatisch en terrestrisch milieonderzoek
  • Ondersteunt chemische en ecologische risicoanalyses
  • Biedt proefsloten, vijvers, laboratoria en landbouwgrond
  • Levert data voor beleid, beheer en milieubeheer

Sinderhoeve

Introductie

De Sinderhoeve is een proefterrein met proefsloten, proefvijvers, laboratoria (het ‘Sinderhuis’) en zeven hectare landbouwgrond. Hier doen we aquatisch en terrestrisch onderzoek naar het gedrag van chemische stoffen in het milieu en naar bredere milieuvraagstukken.

De Sinderhoeve maakt deel uit van Wageningen Environmental Research, het kennisinstituut voor de groene leefomgeving van Wageningen University & Research en vormt de buitenlocatie van het ERA-Lab voor risicoanalyses dat ook deels in Wageningen is gevestigd. Het onderzoeksstation biedt onderdak aan faciliteiten voor zowel aquatische als terrestrische experimenten

Onderzoek

Onderzoek

Onderzoek

Aquatisch onderzoek

Met de testsystemen kunnen het gedrag en de effecten van contaminanten in het aquatische milieu worden onderzocht.

De testsystemen bieden mogelijkheden om het gedrag en de effecten van een groot aantal verbindingen (bijv. pesticiden, biociden, PAK's, PCB's, metalen, geneesmiddelen en diergeneesmiddelen) te onderzoeken in overeenstemming met GLP-richtlijnen. Momenteel wordt er binnen het station aquatisch onderzoek verricht naar:

  • De ecologische effecten van contaminanten op aquatische levensgemeenschappen en ecosystemen. Mogelijke eindpunten zijn: fytoplankton, macrofyten, zoöplankton, macrofauna, uitvliegende insecten en/of vissen.
  • De 'fate dynamics' van contaminanten in het milieu, bijv. hun gedrag in diverse compartimenten van het systeem en de kwantificatie van processen die invloed hebben op de dissipatie en transformatie van deze verbindingen.
  • De impact van voedingsstoffen op aquatische levensgemeenschappen.
  • De gegevensreeksen die in deze testsystemen worden gegenereerd, spelen een belangrijke rol bij het kalibreren en valideren van computermodellen.
Sinderhuis op het terrein van de Sinderhoeve
Mesocosms op het terrein van Sinderhoeve
Zonnepanelen op het Sinderhoeve terrein

Faciliteiten

Faciliteiten

De Sinderhoeve beschikt over een brede reeks aan experimentele faciliteiten. Naast proefsloten, mesocosms en lysimeters biedt de Sinderhoeve ook ruimte aan een bescheiden laboratorium en vergaderzaal.

Proefsloten

Voor het testen van niet-persistente chemische stoffen worden twintig proefsloten gebruikt. Deze sloten zijn 40 meter lang, 3,3 m breed aan het wateroppervlak en 1,6 m breed aan het sedimentoppervlak. De sloten hebben een waterdiepte van circa 0,5 m, een sedimentdiepte van 0,25 m en een totaal volume van circa 55 m3. Dit proefslotencomplex wordt uitsluitend gebruikt voor het testen van niet-persistente chemicaliën.

Geschiedenis

Geschiedenis

Op 17 september 1944 vlogen Amerikaanse Douglas-toestellen over de Renkumse heide om Britse parachutisten van de 1st Parachute Brigade te droppen, precies ter hoogte van de Sinderhoeve. Op luchtfoto’s is goed te zien hoe de panelen van de dropzone waren uitgelegd in een veld ten westen van de Telefoonweg in Renkum, recht tegenover boerderij ‘De Sinderhoeve’. Deze actie maakte deel uit van Operation Market Garden (17–25 september 1944).

In de jaren vijftig kocht het Instituut voor Cultuurtechniek en Waterhuishouding in Wageningen (het latere Staring Centrum) de Sinderhoeve aan. Het terrein werd ingericht voor bodemexperimenten, gericht op irrigatie, grondwaterpeil, infiltratie en verdamping (evapotranspiratie), om te onderzoeken hoe deze factoren landbouwgewassen beïnvloeden. Met behulp van lysimeters bestudeerden onderzoekers de invloed van bemesting op bodem- en grondwaterprocessen.

In 1989 breidde de Sinderhoeve haar onderzoeksfaciliteiten verder uit met twintig proefsloten. Deze sloten van elk 40 meter lang boden ruimte aan ecotoxicologisch onderzoek en studies naar eutrofiëring. De uniforme sloten konden met elkaar worden verbonden of juist afzonderlijk worden gebruikt – met stilstaand of stromend water. De bodem bestond uit lemige klei, verzameld in een mesotroof aquatisch ecosysteem.

Tussen 2000 en 2008 kwamen daar nog verschillende kleine aquatische meso- en microkosmossen bij. Deze installaties worden sindsdien gebruikt voor ecotoxicologische experimenten en vormen een belangrijk onderdeel van het onderzoek op de Sinderhoeve.

Sinderhoeve Lysimeters in 1960

Meer informatie?

Neem dan contact op met Ivo Roessink.

dr.ir. I (Ivo) Roessink

Wetenschappelijk onderzoeker